بشکست دلم ...کسی صدایی نشنید                 آری دل مرد بی صدا می شکند

دستهایت تکیه گاهم بود و نیست

عشق تو پشت و پناهم بود و نیست

حیف ! آن وقتی که عاشق شد دلم

چیز سبزی در نگاهم بود و نیست

عشق این سرمایه بازار دل

آب این روی سیاهم بود و نیست

یاد آن ایام مشتاقی بخیر

عاشقی تنها گناهم بود و نیست

          می خواهم از این آینه ها خانه بسازم

          یک خانه برای تو جداگانه بسازم

                                                     یک خانه صحرایی بی سقف پر از گل

                                                      با   دور  نمای   پر  پروانه  بسازم

          من در بزنم ,باز کنی,از تو بپرسم

          آماده ای از خواب تو افسانه بسازم؟

                                                     هر صبح مربای غزل ,ظرف عسل,من

                                                      با  نان  تن  داغ   تو  صبحانه  بسازم

          شاید به سرم زد,سر ظهری,دم عصری

          در گوشه  آن  مزرعه  میخانه  بسازم

                                                      وقتی که تو گنجشک منی ,من بپرم باز

                                                      یک لانه  به  ابعاد  دو  دیوانه  بسازم

                          می ترسم از آنروز خرابم کنی ومن

                             از خانه  آباد  تو  ویرانه   بسازم

             از روی زمین دل مرا بردارید

             ها ، پیکر  قاتل  مرا  بردارید

             من راهی کوچه های بی پایانم

             دیوار  مقابل  مرا  بردارید

        دنبال پر و  بال   خودم    می گردم